Sunday, January 16, 2011

วาณิชกับสามก๊ก


วันก่อนผมไปเจอหนังสือชื่อ "บ้านเกิดและเพื่อนเก่า" ของคุณวาณิช จรุงกิจอนันต์ นักเขียนคนโปรดผู้ล่วงลับ ที่ศูนย์หนังสือ มธ. เป็นหนังสือที่เก่าและหายากมากๆ จึงซื้อมาอ่าน

เปิดไปเพียงหน้าแรกๆ ก็ได้เจอเรื่องราวของคุณวาณิชที่เกี่ยวข้องกับ "สามก๊ก" และได้ทราบว่า "วรรณกรรมสามก๊ก" เป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้คุณวาณิชสนใจในการอ่านการเขียน จนกลายเป็นยอดนักเขียนในที่สุด

อ่านดูแล้ว เห็นว่าน่าสนใจมาก จึงขอยกบางส่วนมาไว้ ณ ที่นี้ครับ

-----------------

ครอบครัวของผมไม่ใช่ครอบครัวที่มีการศึกษาสูง แม่ไม่ได้เรียนหนังสือ ไม่เคยเข้าโรงเรียน แต่อ่านออกเขียนได้ด้วยความพยายามหัดอ่านหัดเขียนด้วยตนเอง ...

ผมไม่เคยคุยกับเตี่ยถึงเรื่องการเล่าเรียนเขียนอ่าน แต่ว่าเตี่ยผมเป็นหนึ่งในคนจีนที่อ่านเขียนหนังสือจีนได้แตกฉาน หนังสือที่เตี่ยผมอ่านเป็นประจำก่อนนอนคือหนังสือเรื่อง "สามก๊ก" อ่านแล้วอ่านเล่า อ่านซ้ำอ่านซากอยู่เป็นเวลานานหลายปี ผมเห็นเตี่ยอ่านหนังสือสามก๊กนี้ตั้งแต่ตัวเองยังอ่านหนังสือไม่ออก จนผมอ่านหนังสือออก และเริ่มอ่านสามก๊กฉบับภาษาไทย ซึ่งมีใครไม่รู้เอามาทิ้งไว้ที่บ้าน ดูเหมือนจะอยู่ราวๆ ชั้นประถมสี่

เมื่อผมอ่านเรื่องสามก๊ก ผมก็คุยกับเตี่ยเรื่องสามก๊ก เตี่ยผมนั้นพูดไทยไม่ค่อยได้ครบถ้วนนัก ส่วนผมพูดจีนไม่ค่อยจะได้ แต่คุยกันเรื่องสามก๊กรู้เรื่องตลอด

ตอนที่เราชอบคุยกันคือตอน "โจโฉแตกทัพเรือ" ผมจำตอนโจโฉแตกทัพเรือไม่ค่อยจะปะติดปะต่อแล้ว แต่ยังจำจดหมายภาษาจีนของขงเบ้งที่เขียนไปหาจิวยี่ได้นิดหน่อย จำได้แต่ตอนต้นๆ เตี่ยผมอ่านให้ฟังหลายครั้ง

ความในจดหมายมีดังนี้...

"ฮั่นกุนซือตงหนึ่งเจี่ยงจูกัดเหลียงตี้จืออีตังโง้วไต้โตตก กงกึ้งซึงแซฮุยแอ๋จื่อส่าชึงเจ็กเปี๊ยก จี้กิมหลวงล่วกปุ๊กบ้วง บุ่งกอแอ๋ไอ๊สู่ไชซวน..."

ความในจดหมายยังมีอีกยาว จิวยี่อ่านจดหมายฉบับนี้แล้วกระอักเลือดตาย ผมจำได้เพียงแค่นี้ และรู้ความหมายในจดหมายที่คัดมานี้เพียงสองคำ คือคำว่าจูกัดเหลียงอันหมายถึงขงเบ้ง และคำสุดท้ายคือคำว่าไซชวนอันหมายถึงเมืองเสฉวน

จดหมายของขงเบ้งนี้ ไปท่องให้คนจีนที่ไหนฟังก็ไม่มีใครรู้เรื่อง แต่ผมมักจะหลอกอำเพื่อนๆ ที่ไม่รู้ภาษาจีนว่าผมรู้ภาษาจีนได้เสมอ เหมือนกับที่ผมสามารถเขียนหนังสือหลอกคนที่ไม่รู้ภาษาจีนว่าผมเขียนภาษาจีนได้อย่างนั้น


-----------------

เป็นไงครับ เห็นไหมว่า "สามก๊ก" นอกจากจะทำให้คนเป็นคนที่เก่งขึ้นแล้ว ยังสร้างยอดนักเขียนขึ้นมาได้อีกด้วย

อ้อ..ที่คุณวาณิชแปลจดหมายขงเบ้งถึงจิวยี่ได้เพียงสองคำ ผมเองไม่ได้มีความรู้เรื่องภาษาแต้จิ๋วเลย แต่ลองพยายามแกะๆ ดู ได้เพิ่มเติมอีก 1-2 คำ เช่น

"ฮั่นกุนซือ" = "กุนซือของราชวงศ์ฮั่น" หมายถึง ตัวขงเบ้งเอง ซึ่งเป็นกุนซือของเล่าปี่ ผู้เป็นอาของพระเจ้าเหี้ยนเต้ กษัตริย์ราชวงศ์ฮั่น (แท้จริงแล้วสืบเชื้อสายเพียงห่างๆ แต่พระเจ้าเหี้ยนเต้เรียกเล่าปี่เช่นนั้น) ขงเบ้งจึงเรียกตัวเองได้ว่าเป็นฮั่นกุนซือ

"กงกึ้งซึงแซ"
= "กงจินซินแซ" หมายถึง จิวยี่ โดย "กงจิน" หรือ "กงกึ้ง" ในสำเนียงแต้จิ๋ว คือชื่อรองของจิวยี่ ซินแส ก็เป็นการเรียกด้วยความเคารพ ความหมายประมาณว่า "ท่านอาจารย์"

ที่เหลือนี่ก็ได้แต่เดาเอา โดยรวมๆ คงแปลได้ประมาณว่า "ข้าพเจ้า จูกัดเหลียง กุนซือของราชวงศ์ฮั่น ขอคารวะมายังท่านอาจารย์จิวยี่ ..." นอกจากนี้ผมเองก็แปลไม่ได้เหมือนกัน

ใครมีความรู้ด้านจีนแต้จิ๋วมาช่วยกันหน่อยก็ดีครับ

สุดท้าย อยากบอกว่า ตัวผมเองถ้าไม่ได้อ่านสามก๊กก็คงไม่ได้เริ่มเขียนหนังสือเป็นชิ้นเป็นอันอยู่ทุกวันนี้ ถือว่าผมเป็นคนหนึ่งที่เอาสามก๊กมาใช้หากินอย่างเป็นเรื่องเป็นราวเช่นกัน

พอมารู้ว่าคุณวาณิช นักเขียนระดับตำนานก็รู้รักการอ่านเขียนจากสามก๊ก ก็ยิ่งภูมิใจและมั่นใจว่าตัวผมได้รักและเลือกในสิ่งที่ดี คุ้มค่า ไม่เสียทีจริงๆ ครับ
-
-
-

2 comments:

  1. ประโยคภาษาแต้จิ๋วเขียนออกมาได้ว่า “汉军师中郎将诸葛亮,致书于东吴大都督公瑾先生麾下:亮自柴桑一别,至今恋恋不忘。闻足下欲取西川”ครับ

    ReplyDelete
  2. แฟนพันธุ์แท้สามก๊กSeptember 17, 2011 at 2:01 PM

    ขอบคุณสำหรับความรู้ครับอ๋อง :)

    ReplyDelete

คิดยังไงกับบทความของผม แบ่งปันกันได้ครับ เสร็จแล้วขอตรวจสอบสักครู่ เพื่อป้องกันพวก Spam แล้วคอมเม้นท์จะปรากฏเร็วที่สุดคร้าบบบ