Sunday, June 22, 2014

มายาคติเกี่ยวกับห้องน้ำจีน


ทุกครั้งที่บอกใครว่าไปเมืองจีน สิ่งแรกที่คนจะถามก็คือเรื่อง "ห้องน้ำ" และถ้าชวนใครไปเมืองจีน คนที่ถูกชวน (โดยเฉพาะผู้หญิง) ก็มักจะไม่กล้าไป เพราะเชื่อว่า "ห้องน้ำสกปรก"

ปัจจุบันห้องน้ำจีนพัฒนาไปเยอะแล้วครับ เรียกได้ว่าถ้าท่านใช้ชีวิตแบบนักท่องเที่ยว คือพักโรงแรม ไปเที่ยวตามสถานที่เที่ยวดังๆ กินอาหารตามร้านที่มีคนเยอะๆ โอกาสที่ท่านจะได้เจอห้องน้ำแบบโบราณอันขึ้นชื่อของจีนนั้น มีค่อนข้างน้อย

ถ้าไปดูห้องน้ำตาม "สถานที่เที่ยว" ที่ได้รับการจัดอันดับ 4-5 ดาว ส่วนใหญ่อยู่ในระดับ "ดีมาก" เสียด้วยซ้ำ ไม่ใช่แค่ "ดี" ธรรมดา 

ส่วนห้องน้ำตาม "สถานีรถไฟ" หรือ "สถานีรถบัส" ที่ผมเคยเห็นมา หากเทียบกับเมืองไทย นอกจากของจีนจะไม่แย่แล้ว ยังดีกว่าเมืองไทยเยอะ

ที่จีนจะแพ้ไทยก็คือห้องน้ำตามทางหลวง ตามไฮเวย์ เวลาเดินทางไปนอกเมืองไกลๆ เพราะเมืองไทยเรามีปั๊มสวยๆ ห้องน้ำสะอาดๆ อยู่ตลอดทาง แต่ของจีนยังไม่มีตรงนี้ ห้องน้ำระหว่างเดินทางจึงมักจะแย่

(ประเด็นนี้ผู้ใหญ่คนจีนที่ผมนับถือเคยเปรยให้ฟัง ว่าห้องน้ำตามทางหลวงของจีนน่าจะมีอย่างของไทยบ้าง)


ท่านลองดูภาพประกอบข้างบนนี้นะครับ ผมถ่ายจาก "ห้องน้ำสาธารณะ" ที่สวนไผ่ "ว่างเจียงโหลว" ในเมืองเฉิงตู ทุกอย่างสะดวกสะบาย ตกแต่งเป็นธรรมชาติ เข้ากับสิ่งแวดล้อม สุขภัณฑ์อะไรต่างๆ สวยงามมาก ราวกับห้องน้ำในรีสอร์ทดีๆ

(ขออภัยที่ถ่ายมาแค่ห้องน้ำชาย ห้องน้ำหญิงผมไม่กล้าเข้าไปถ่ายครับ ใจไม่ถึงพอ อิอิ)

และแม้สวนไผ่แห่งนี้จะต้องเสียค่าเข้า 20 หยวน (ประมาณ 100 บาทกว่าๆ) แต่จุดที่ห้องน้ำนี้อยู่ เป็น public area คือ "พื้นที่เปิด" นั่นแปลว่าใครๆ ก็สามารถมาเข้าห้องน้ำนี้ได้ฟรีๆ

ย้ำอีกครั้งนะครับว่า นี่คือ "ห้องน้ำสาธารณะ" 

นึกถึงห้องน้ำในสวนสาธารณะเมืองไทย อย่างสวนลุมฯ หรือสวนรถไฟ ผมยังไม่เคยเจอแบบนี้เลย

นี่แค่ตัวอย่างหนึ่งเท่านั้นนะครับ ห้องน้ำตามที่เที่ยวอื่นๆ ที่สวยไม่น้อยกว่านี้ยังมีอีกเพียบ

วัฒนธรรมการเข้าห้องน้ำของคนจีนอาจจะ "น่ากลัว" สำหรับชาวต่างชาติ แต่ปัจจุบันพัฒนาไปเยอะแล้วครับ คงเหลือแต่ "มายาคติ" เกี่ยวกับห้องน้ำจีนในความคิดของคนไทย ที่ไม่เคยเปลี่ยนแปลงไป

เห็นอย่างนี้แล้ว อย่าปล่อยให้ "ความกลัวห้องน้ำ" มาเป็นอุปสรรคในการตัดสินใจไปเที่ยวเมืองจีนอีกต่อไปเลยครับ!!


----------------------------------

ภาพประกอบ

1. ป้ายบอกทางไปห้องน้ำที่กระท่อมตู่ฝู่ เมืองเฉิงตู
2. ห้องน้ำในสวนไผ่ว่างเจียงโหลว เมืองเฉิงตู

Tuesday, June 17, 2014

ตู้เจียงเยี่ยน เมืองในฝัน (๑)


(บทความนี้ เขียนขึ้นจากการเดินทางไปเที่ยวเสฉวนของผมเมื่อเดือน มิ.ย. ๒๕๕๗ ครับ)

โดย ชัชวนันท์ สันธิเดช

"ระบบชลประทานตู้เจียงเยี่ยน" อยู่ที่เมืองตู้เจียงเยี่ยน ห่างจากนครหลวงเฉิงตูออกไปไม่ไกลนัก สร้างขึ้นเมื่อ "2,270 ปี" ที่แล้ว ในยุคจ้านกว๋อ สมัยนั้นดินแดนแถบนี้เป็นอาณาเขตของแคว้นฉิน

ความคิดริเริ่มในการสร้างตู้เจียงเยี่ยน เกิดจากปัญหา "น้ำท่วมใหญ่" ที่เกิดขึ้นทุกปี อันเป็นผลของน้ำป่าที่ไหลบ่าลงมาจากหุบเขา ถือเป็นมหันตภัยที่คุกคามชีวิตความเป็นอยู่ของชาวเสฉวนตลอดมา โดยเฉพาะชาวบ้านที่อาศัยอยู่ริมแม่น้ำหมินเจียง

หลี่ปิง เจ้าเมือง  (โดยการสนับสนุนของ อ๋องจ้าว แห่งแคว้นฉิน) จึงริเริ่มสร้าง "ระบบชลประทาน" ที่ไม่ใช่แค่ "เขื่อนกักเก็บน้ำ" กล่าวคือ มิใช่เพียงสร้างกำแพงขนาดใหญ่ขึ้นมากักน้ำไว้เหมือนเขื่อนทั่วไป 


... แต่เป็นการสร้างระบบ "ทดน้ำ" ด้วยการ "เปลี่ยนทางน้ำ" ของแม่น้ำหมินเจียง ให้ไหลไปอีกทางหนึ่ง โดยมีการ "เจาะช่องเขา" ให้น้ำไหลผ่าน ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายๆ เลยสำหรับยุคสมัยนั้น ซึ่งยังไม่มีแม้กระทั่งดินปืนที่จะเอามาระเบิดภูเขา 

หลังจากใช้เวลานับสิบปี ระบบชลประทานแห่งนี้ก็เสร็จสิ้นสมบูรณ์ ถือเป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ไม่น่าเชื่อว่าจะเกิดขึ้นได้เมื่อสองพันกว่าปีก่อน

น้ำจากระบบชลประทานตู้เจียงเยี่ยน เป็นเสมือนสายโลหิตหล่อเลี้ยงคนเสฉวนให้มีน้ำกินน้ำใช้ตลอดมา อีกทั้งยังแก้ปัญหาอุทกภัยจนลุล่วงไปได้

การที่หลี่ปิงสร้างตู้เจียงเยี่ยนเสร็จ ทำให้เสฉวนเป็นดินแดนที่มีพืชพันธุ์ธัญญาหารอุดมสมบูรณ์ที่สุดแห่งหนึ่งของแผ่นดินมังกร 


หลังจากนั้นราว 400-500 ปี ตู้เจียงเยี่ยนทรุดโทรมลงไปตามกาลเวลา จนได้เอกบุรุษผู้หนึ่งมาบูรณะ 

เขาคือ "จูกัดเหลียง" อัครมหาเสนาบดีแห่งแคว้นสู่ฮั่น สมัยสามก๊ก

จากประตูทางเข้าด้านทิศเหนือ เดินตรงเข้าไป ด้านซ้ายขวามีรูปปั้นบุคคลสำคัญที่ช่วยให้ตู้เจียงเยี่ยนถือกำเนิดเกิดขึ้นมาได้ รูปปั้นสุดท้ายไม่ใช่ใครอื่น ถือพัดขนห่าน ยืนเด่นเป็นสง่า

... จะใครที่ไหนเล่า ก็ "ข่งหมิง" นั่นเอง

ปัจจุบัน แม้เวลาผ่านมาหลายพันปี ตู้เจียงเยี่ยนก็ยังทำหน้าที่ของมันอย่างเข้มแข็งไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อย

ทีเด็ดของตู้เจียงเยี่ยนไม่ได้มีแค่นี้ ในตอนหน้าจะมาเล่าให้ฟังต่อครับ

------------------------------

ข้อมูลประกอบส่วนหนึ่งจาก wikipedia