Sunday, July 27, 2014

ตู้เจียงเยี่ยน เมืองในฝัน บ้านหลินปิง (จบ)

[ถนนริมเขื่อนตู้เจียงเยี่ยน เต็มไปด้วยร้านรวง บรรยากาศชิลชิล น่าเดินมาก]

เคยเล่าไปแล้วถึง "ระบบชลประทานตู้เจียงเยี่ยน" ระบบบริหารจัดการน้ำมหัศจรรย์อายุหลายพันปี ที่หล่อเลี้ยงชีวิตคนเสฉวนตลอดมา

ในตอนนี้จะเล่าถึง "เมืองตู้เจียงเยี่ยน" ซึ่งผมได้ไปสัมผัส ระหว่างเดินทางไปท่องเที่ยวระบบชลประทานดังกล่าว

อ้อ เพื่อไม่ให้สับสน ผมขอเรียก ระบบชลประทานตู้เจียงเยี่ยน ว่า "เขื่อน" นะครับ แม้ว่าที่จริงมันจะเป็นมากกว่าเขื่อน ดังได้เล่าไว้ในตอนที่แล้ว แต่ก็ขอเรียกดังนี้ เพื่อให้จำกันง่ายๆ

เมืองแห่งนี้ มีสถานที่ท่องเที่ยวหลักสองแห่ง ซึ่งได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลก

หนึ่งคือ "เขื่อนตู้เจียงเยี่ยน" ตามที่ได้เล่าไปแล้ว

และอีกหนึ่งคือ "ภูเขาชิงเฉิง" สถานที่ท่องเที่ยวที่ได้รับความนิยมไม่แพ้กัน

ยังไม่นับสถานที่รองๆ อย่าง "ปี้เฟิงเสีย" สถานเพาะพันธุ์แพนด้าที่นักท่องเที่ยวน้อยคนจะได้มาเยือน เพราะส่วนใหญ่นิยมไปศูนย์แพนด้าตรงชานเมืองเฉิงตู (ชื่อทางการคือ ศูนย์วิจัยและเพาะพันธุ์แพนด้า เฉิงตู 成都大熊猫繁育研究基地) ซะมากกว่า

หลินปิง แพนด้าน้อยขวัญใจคนไทยก็ถูกส่งมาอยู่ที่นี่ .. ที่ตู้เจียงเยี่ยนนี่แหล่ะ ไม่ใช่เฉิงตูนะครับ

[หินสลักตัวอักษร ยืนยันว่า ระบบชลประทานตู้เจียงเยี่ยน คือ "มรดกโลก"]

ผมขึ้น "รถไฟความเร็วสูง" สายภูเขาชิงเฉิง (ชื่อเดียวกับจุดหมายปลายทางของรถไฟสายนี้) จากเมืองเฉิงตู มุ่งหน้าตู้เจียงเยี่ยน

รถไฟขบวนนี้หยุดแค่ 3 สถานี สถานีแรกผมจำไม่ได้แล้วว่าชื่ออะไร สถานีที่สองชื่อ "ตู้เจียงเยี่ยน" ซึ่งผู้ที่จะไปเที่ยวเขื่อนต้องลงตรงนี้ และสถานีสุดท้ายชื่อ "ภูเขาชิงเฉิง" สำหรับผู้ที่ต้องการไปเที่ยวภูเขาดังกล่าวนั่นเอง

ผมลงรถไฟ ณ สถานีตู้เจียงเยี่ยน เพื่อมุ่งหน้าไปเที่ยวเขื่อน ทันทีที่ลงจากรถไฟ มองไปรอบๆ สถานีแห่งนี้ยังใหม่เอี่ยม ขนาดใหญ่โตโอ่โถง

เดินออกมาข้างนอก มีห้องน้ำที่ทั้งสะอาดและสวยอยู่ด้านหน้า ให้ผู้โดยสารได้เข้ามาปลดทุกข์ก่อนเดินทางต่อ

ผมขึ้นรถเมล์ราคาสองหยวน (สิบบาทกว่าๆ) ที่มาจอดรออยู่ด้านหน้า โดยรถเมล์คันนี้จะไปสุดสายที่ตัวเขื่อนพอดี

[สถานีรถไฟเมืองตู้เจียงเยี่ยน]

ตลอดเวลาที่อยู่บนรถเมล์ มองไปรอบๆ รู้สึกทึ่งกับความเป็นระเบียบเรียบร้อยของเมืองตู้เจียงเยี่ยน ดูเหมือนมีการจัดวางผังเมืองเป็นอย่างดี รู้เลยว่าเป็นเมืองที่พัฒนาขึ้นมาใหม่ 

เมืองทั้งเมืองสะอาดสะอ้าน หันไปทางไหนก็งามตา มองไปข้างหน้าเป็นวิวทิวเขาอยู่ในเมฆหมอก งดงามยิ่ง

รถเมล์คันที่ผมนั่ง (ที่จริงคือยืน) วิ่งอยู่บนถนนสายหลัก มุ่งหน้าสู่ใจกลางเมือง พาผู้คนไปลงยังสถานที่หลักต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นวิทยาลัย โรงพยาบาล สนามกีฬา ห้างสรรพสินค้า ฯลฯ

บนขบวนรถมีผู้สูงอายุทยอยกันขึ้นๆ ลงๆ ทุกคนดูยิ้มแย้มแจ่มใส ไม่เร่งรีบเกรี้ยวกราดเหมือนคนจีนในเมืองใหญ่ๆ ที่ได้เห็นมา (รวมทั้งเฉิงตูด้วย)

[อนุสรณ์ม้าขี่ลูกโลกอยู่ใจกลางเมือง]

เชื่อว่าคนไทยน้อยคนนักที่จะเคยมาเยือนเมืองนี้ ถ้าจะมีก็คือคนที่มาเที่ยวเสฉวน และบังเอิญมีเขื่อนตู้เจียงเยี่ยนอยู่ในโปรแกรมทัวร์ด้วยเท่านั้น* ซึ่งแม้จะเป็นเช่นนั้น ก็คงยากที่จะได้มีโอกาสสัมผัสเมืองทั้งเมืองใกล้ชิดแบบนี้

ผมนึกในใจว่า ชาวเมืองตู้เจียงเยี่ยน ถือได้ว่า "โชคดี" กว่าคนจีนในอีกหลายเมือง

และหากท่านได้มาเห็นเมืองนี้ด้วยตาเหมือนผม ท่านอาจจะบอกตัวเองว่า...

"นี่ไม่ใช่เมืองจีนที่เราเคยรู้จักจริงๆ"


----------------------------

หมายเหตุ - * โปรแกรมทัวร์เสฉวนส่วนใหญ่ หากไม่ไปจิ่วไจ้โกว ก็จะไปง้อไบ๊ เล่อซาน หรือหากเป็นพวก "เจาะลึกเฉิงตู" ก็จะเน้น ศาลขงเบ้ง โชว์เปลี่ยนหน้ากาก ชมหมีแพนด้า ฯลฯ แต่เมื่อเร็วๆ นี้ได้ยินว่าทางเมืองตู้เจียงเยี่ยนกำลังพยายามโปรโมท ดึงดูดนักท่องเที่ยวต่างชาติ รวมทั้งนักท่องเที่ยวไทยให้มาเที่ยวเหมือนกัน



No comments:

Post a Comment

คิดยังไงกับบทความของผม แบ่งปันกันได้ครับ เสร็จแล้วขอตรวจสอบสักครู่ เพื่อป้องกันพวก Spam แล้วคอมเม้นท์จะปรากฏเร็วที่สุดคร้าบบบ